Atrakcje

Świeradów-Zdrój
to jedna z najstarszych miejscowości uzdrowiskowo-wczasowych Dolnego Śląska. Miasto położone jest u podnóża Stogu Izerskiego w malowniczej dolinie rzeki Kwisy otoczonej Górami Izerskimi. Już w XIV w. znane były tutejsze źródła mineralne. W 1768 r. otworzono pierwszy dom zdrojowy i pijalnię wód. Od tej pory sława świeradowskich źródeł zaczęła zataczać coraz szersze kręgi, co sprzyjało rozbudowie zarówno uzdrowiska jak i samej miejscowości. Centralnym miejscem spotkań kuracjuszy i wczasowiczów jest Dom Zdrojowy z unikatową w skali europejskiej 80 metrową modrzewiową Halą Spacerową oraz Park Zdrojowy.

Czerniawa Zdrój
uzdrowisko leżące u podnóża Gór Izerskich. W 1900 r. po odkryciu źródła wody mineralnej wybudowano tu Dom Zdrojowy. Obecnie Czerniawa jest częścią Świeradowa Zdroju. Spacerując po uzdrowisku i okolicach warto przemierzyć linę Czarnego Potoku, która wbija się w zbocza gór Stogu Izerskiego i Smreka. Dolina porośniętą jest świerkowym lasem, a dodatkową atrakcję stanowią liczne małe wodospady.

Zajęcznik
szczyt o wysokości 595 m n.p.m., oddzielający Świeradów – Zdrój od Czerniawy-Zdrój. Piękne widoki, cisza  i łatwa trasa czyni z Zajęcznika cel wielu spacerów.

Sępia Góra
szczyt o wysokości 828 m n.p.m. – wzniesienie leżące nad samym Świeradowem. Na szczycie, przez który prowadzi niebieski szlak znajduje się Biały Kamień. To drugi obok Izerskiego Stogu punkt widokowy, warty wspinaczki. Ze skał roztacza się widok na Góry Izerskie i Pogórze Izerskie. Wg legend na Sępiej Górze znajdować się miała pogańska świątynia i święty gaj.

Schronisko na Stogu Izerskim
położone poniżej szczytu, na wysokości 1107 m n.p.m. Wybudowane w charakterystycznym stylu śląsko – łużyckim jest obecnie znakiem rozpoznawczym samego Świeradowa i jednym z ulubionych celów wypraw kuracjuszy. Początki budowy zabytkowego schroniska sięgają 1924 roku. Pomysłodawcami i inicjatorami budowli była rodzina Schaffgotschów oraz dr Josef Siebelt – ówczesny lekarz uzdrowiskowy. Na szczyt prowadzi czerwony szlak, można rowniez wjechac Koleją Gondolową.

Hala Izerska
przyrodniczy skarb Sudetów z prawdziwym klejnotem jakim są niewątpliwie wielkie torfowiska porośnięte bagienną roślinnością. Jest to centralne miejsce Gór Izerskich. Tutaj krzyżują się szlaki prowadzące w stronę Jakuszyc i w stronę granicy z Czechami. Hala do niedawna była rejonem zamieszkałym. To tutaj w XVII wieku czescy uchodźcy religijni założyli osadę Izera. Trzysta lat później, u szczytu rozkwitu wieś miała 43 domy mieszkalne i wiele budynków użyteczności publicznej. Pamiątką po dawnej świetności jest jedyny zachowany, drewniany budynek byłej szkoły, w którym znajduje się obecnie schronisko turystyczne Chatka Górzystów.  Walory krajobrazowe i przyrodnicze zadecydowały o objęciu w 1969 r. południowej części Hali Izerskiej ochroną w rezerwacie przyrody.